آیا اینترنت اشیا بدون اینترنت کار می کند؟

اینترنت اشیاء گاهی اوقات به صورت محدود به عنوان مجموعه ای از حسگرهای لبه و دستگاه های محرک متصل به محاسبات مبتنی بر ابر و منابع تحلیلی از طریق اینترنت تعریف می شود.

دستگاه های لبه اینترنت اشیا مشکل هستند.

آنها بسته به نوع دستگاه نقش های مختلفی را ایفا می کنند و اساساً به عنوان نقاط ورودی یا خروجی شبکه عمل می کنند.

با این حال، هر چه دستگاه‌های اینترنت اشیا به عملکردهای بیشتری نیاز داشته باشند، سیستم‌های لبه بیشتری متکی هستند.

علاوه بر این، همه افراد اتصال مستقیم به اینترنت ندارند.

 

آیا اینترنت اشیا بدون اینترنت امکان پذیر است؟

مطالعه Statista نشان می دهد که بیش از 29 میلیارد دستگاه متصل وجود خواهد داشت.

اداره سرشماری ایالات متحده در حال حاضر جمعیت جهان را تنها 7.7 میلیارد نفر ارزیابی می کند که به ازای هر نفر تقریباً 6 دستگاه است.

اگر هر انسانی در این سیاره به اینترنت متصل باشد، تعداد قابل توجهی از اتصالات اینترنتی را به همراه خواهد داشت.

با این حال، همانطور که قبلاً می دانیم، همه دستگاه های IOT مستقیماً متصل نیستند.

اغلب اوقات، طیف وسیعی از دستگاه‌ها در محیط خانه یا کارخانه با استفاده از یک گذرگاه غیر IP مانند ZigBee با روتر صحبت می‌کنند.

سپس روتر تنها وسیله ای خواهد بود که به اینترنت متصل می ماند و ارتباط با اجزای راه دور سیستم را امکان پذیر می کند.

متوجه خواهید شد که حذف یک شبکه مبتنی بر IP با کارایی بالا اغلب به نفع برخی دستگاه ها و حسگرهای کوچک است.

به عنوان مثال، وجود آدرس IP باعث افزایش حساسیت دستگاه به هک می شود.

سایر برنامه‌ها می‌توانند در مناطق غیرقابل دسترس قرار داشته باشند یا در مناطق دورافتاده روستایی مستقر باشند، بنابراین فاقد اتصال اینترنتی ثابت و قابل اعتماد هستند.

گزینه‌ها را می‌توان به ثبت داده‌ها در یک دستگاه، سپس انتقال آن به مکانی برای تجزیه و تحلیل برای تولید بینش‌ها و توصیه‌های عملی روی یک حافظه محدود محدود کرد.

اما حتی بدون اینترنت، ارتباطات از راه دور با ابزارهای صحیح امکان پذیر است.

شبکه اتصال دستگاه های راه دور، Thingstream، بر اساس ارتباطات داده های خدمات تکمیلی بدون ساختار (USSD)، یک نمونه قدرتمند است.

بدون استفاده از اینترنت، USSD اتصال امن IOT را فراهم می کند.

LoRaWAN به عنوان یک شبکه گسترده کم مصرف (LPWAN) نیز یک انتخاب عالی است.

با توجه به دروازه‌هایی که بر روی شبکه‌های IP استاندارد کار می‌کنند، دستگاه‌های IOT اکنون می‌توانند در فواصل مختلف از چند کیلومتر تا ده‌ها کیلومتر بسته به محیط ارتباط برقرار کنند.

اطلاعات نشان داده شده در بالا نشان می دهد که تعداد زیادی دستگاه IOT وجود دارد که می توانند بدون اتصال به اینترنت کار کنند.

 

بنابراین، آیا دستگاه های IOT برای کار کردن به اینترنت نیاز دارند؟

با وجود عدم نیاز به اینترنت، IoT نام خود را از آن گرفته است.

در عوض، IOT را به عنوان اشیایی در نظر بگیرید که از فناوری مشابه اینترنت استفاده می کنند.

اینترنت اشیا حتی بدون اینترنت نیز ارزش زیادی دارد.

 

اجازه دهید از سیستم آبیاری خودکار خاک به عنوان مثال استفاده کنیم:

اقدامات

فعالیت های قابل برنامه ریزی توسط اینترنت اشیا امکان پذیر می شود، مانند خاموش کردن آب زمانی که خاک به اندازه کافی مرطوب است.

هوش

یادگیری توسط اینترنت اشیا امکان پذیر می شود، به عنوان مثال، میزان آب مورد نیاز روزانه خاک.

داده

هنگامی که اتصال به اینترنت وجود دارد، فناوری IOT شما را قادر می‌سازد تا بر خاک نظارت داشته باشید و اطلاعات را برای تجزیه و تحلیل در زمان واقعی بارگذاری کنید.

تعامل

کاربران نزدیک می توانند با حسگر خاک ارتباط برقرار کنند، حتی اگر داده ها در جای خود باقی بمانند.

 

سایر سیستم‌های IOT که بدون آن به خوبی کار می‌کنند عبارتند از

• لامپ های کم مصرف که وقتی کسی در اتاق نیست خاموش می شود
• قفسه‌هایی را ذخیره کنید که در صورت خالی شدن کارکنان به آنها هشدار می‌دهند
• میزهای اداری که به سرعت با بدن انسان سازگار می شوند

 

هیچ یک از آنها برای کار کردن به اینترنت وابسته نیستند ، با این حال این درست است که اتصال به اینترنت می تواند آنها را با استفاده از دسترسی از راه دور بهتر کند.

همچنین به جمع آوری تمام اطلاعات مورد نیاز از مکان های مختلف کمک می کند.

با این حال، دستگاه های IOT می توانند بدون اینترنت کار کنند و باید به راحتی اضافه کنیم!

 

دستگاه های اینترنت اشیا چگونه ارتباط برقرار می کنند؟

ممکن است لازم باشد در ابزارهای مستقل مانند حسگرهای هوشمند، که اغلب در سیستم های وابسته به اینترنت گنجانده شده اند، سرمایه گذاری کنید تا به نتایج مطلوب برسید.

این دستگاه ها داده های حیاتی از جمله سطوح دما، تشخیص حرکت، سطوح رطوبت و غیره را به هاب مرکزی شما تحویل می دهند.

به عنوان مثال، خانه هوشمند شما بدون این دانش نمی تواند ترجیحات یا دستورات فردی شما را پیش بینی کند.

شما قادر خواهید بود از استقلال و آزادی کامل از منابع خارجی اطمینان حاصل کنید، حتی اگر این کار ممکن است کمی بیشتر از یک سیستم هوشمند مبتنی بر اینترنت به کار و پول بیشتری نیاز داشته باشد.

این امر از خرابی سیستم ناشی از از دست رفتن اتصال اینترنتی و نقض امنیت کاملاً قابل اجتناب هکرها جلوگیری می کند.